full screen background image

 

Mis experiencias en la universidad

 


Maandag 22 oktober 2013

Jullie dachten vast die Manja is verdronken in de sangria. Ik heb mijn zwemdiploma A, B en C gehaald met een zeer geduldige, aanmoedigende moeder aan mijn zij, dus verdrinken gebeurt niet zo snel. Waar moet ik toch beginnen, de laatste keer dat ik schreef was ...

ik nog steeds bezig met mijn intensieve taalcursus. Na één eindpresentatie over de Mezquita in Cordoba (klik hier voor de wikipedia pagina: http://nl.wikipedia.org/wiki/Mezquita) een interview als een Spaanse Angelina Jolie en twee examens heb ik het uiteindelijk gehaald, de eerste 8(!) credits waren al binnen. Dit semester moet ik 30 credits halen, dus ik ben al een heel eind op weg.

Toen begon het hele avontuur met het kiezen van vakken die passen bij mijn opleiding in België, en ga ik al die lessen in het Spaans überhaupt begrijpen!? Ik denk dat ik de afgelopen 3 weken 6 keer van vakken heb moeten wisselen, uiteindelijk heb ik mijn lijstje ingeleverd en kan ik niet meer terug. Ik moet in januari/februari examen doen in de vakken: Proyectos I (interieur en gebouw ontwerp), Diseño industrial (3D tekenprogramma Rhinoceros en het ontwerpen van voorwerpen die industrieel gefabriceerd worden), Diseño industrial y mobiliario (industrieel meubel ontwerp), After Effects (Film bewerking) en español.

Tot nu toe zijn veel lessen bijna chinees, het gaat heel erg snel, en ik kan het woordenboek nog niet uit mijn hoofd helaas. Ik heb lieve klasgenoten die voor mij vertalen, universiteit studenten kunnen gelukkig engels, heel anders als de mensen in het dagelijks leven die geen woord engels kunnen. De eerste les dat ik mijn klasgenoten leerde kennen van mijn belangrijkste vak kwam iedereen naar me toe gelopen om zich voor te stellen. In Nederland geeft men dan een hand en zegt zijn naam, en Spanje gaat dit anders. Ze geven je een hand en twee kussen op je wangen en stellen zich voor:
¡Hola, Que tal! Me llamo Alejandro. (Hallo, hoe is het! Mijn naam is Alejandro.)
¡Hola! Me llamo Manja. (Hallo! Mijn naam is Manja.)
Encantado. (Aangenaam kennis te maken. (als je een man bent))
Encantada. (Aangenaam kennis te maken.(als je een vrouw bent))
Zo, nu kunnen jullie een beetje oefenen als jullie naar Spanje gaan! Hier worden ook maar 2 kussen gegeven, en geen 3 zoals in Nederland, zeer belangrijk om te onthouden, zo voorkom je ongemakkelijke momenten, haha. De mensen zijn hier heel erg anders in vergelijking met de Nederlanders en de Belgen. Ze zijn heel erg open, enthousiast, zichzelf, vrolijk en aardig. ¡Me gusta mucho! (Dat vind ik heel erg leuk!)

Ik vergelijk mijn lessen heel erg met België, dus voor de studenten die in Nederland op school zitten ervaren de lessen waarschijnlijk anders dan dat ik doe. Spanjaarden houden heel erg van praten en discussiëren, dit merk je ook heel erg in de lessen. De leraren kunnen echt oneindige gesprekken houden over kleine onderwerpen, ze halen er vaak informatie bij die ver gezocht is. Voor mij verwarrend, omdat alles al erg moeilijk te volgen is.
Maar niet alleen de leraren hebben het woord, om de 3 minuten is een student het er niet mee eens, of heeft een toevoeging of een vraag. Iets wat in België bijna niet gebeurt! Studenten luisteren (of zijn bezig met smsen) en gaan al helemaal niet tegen leraren in! Heb ik een keer gedaan, is geen aanrader. Hier is dat heel erg normaal, iedereen laat elkaar uitpraten en is geïnteresseerd in ieders mening of verhaal. Zelfs leraren houden zich dan stil, is zo raar om te zien!
In België starten we onze lessen meestal met een uitleg, heerlijk kort en krachtig, en iedereen gaat werken aan zijn/haar project en kan bespreken met de leraren. Hier worden er 2 uur volgepraat over al het werk dat iedereen heeft gemaakt, en je kunt naar huis met alle informatie en zo iedere week. Geen leeromgevingen met knutselende studenten.. geen 1 op 1 gesprekken.

Een ding waarom het interessant is om in het buitenland te gaan studeren, is om te zien hoe ieders werkwijze is, hoe men begint aan een ontwerp. Hier in Spanje doen ze het anders als in België. Dit is ook heel erg wennen, maar voor hun ook weer leer momenten. Aan het einde van dit jaar kies ik gewoon de prettigste manier voor mij, voor de geïnteresseerde, vraag het me tegen die tijd maar!

Nou genoeg gepraat over school, maar nu weten jullie tot in details hoe het nou echt is op een school in Spanje. Vooral veel praten, soms lessen tot 22:00 uur (mijn laatste is tot 19:00uur gelukkig) en chaotische leraren met onverwachts (bah!) huiswerk.

 

Share