full screen background image

 

Museo Sorolla


Zondag 22 september 2013

Afgelopen dinsdag hadden we na school een uitstapje naar Museo Sorolla, ik had er nog nooit van gehoord, en het bleek het huis te zijn van een schilder, genaamd Joaquín Sorolla. Ik moet me schamen dat ik deze schilder niet ken, want het zijn echt prachtige schilderijen, en dan heb ik het nog niet eens over zijn huis, ook al zo mooi...

Het was in een drukke straat dus ik verwachtte niet echt een huis van een schilder, maar meer een appartement. Mijn leraren hadden wel verteld dat deze schilder het economisch niet slecht had, maar toch verwachtte ik geen groot huis. Eenmaal bij het juiste nummer aangekomen, stond er een lange muur met één doorgang, en wat ik zag was, uh wat? een tuin en een mooi groot huis.

Onze gids stond al te wachten en we konden meteen naar binnen, zijn kunst was erg interessant voor een rijke man. Hij schilderde dood normale scènes, vaak voor die tijd (1863 - 1923) te normaal, wat niet altijd door elke critici als goed werd bestempeld. Maar niet alleen de scènes zijn interessant, ook het licht in de schilderijen. Soms leek het licht in het schilderij echt van buiten te komen, hij is echt de meester van het licht schilderen. Haha, ik moet wel voorzichtig zijn met wat ik zeg, ik voel bijna een discussie opkomen hieronder in de comments.

Wat mij misschien nog wel meer interesseerde dan de schilderijen is het huis, het was ingericht met een inspiratie op de romeinen, eigenlijk meer renaissance. Het hing letterlijk vol schilderijen in zijn atelier gedeelte, in het woongedeelte was alles wit met kitsch meubelen en marmer. Het was een hele nette kunstenaar, eigenlijk te net, vandaar dat ik alleen de tuin en zijn atelier heb vast gelegd, de rest vond ik net iets te doorsnee.

De tuin was geïnspireerd op de kust, met veel gekleurde tegeltjes en mooie planten, zeer romantisch. Het bezoek was het zeker waard, en ook goedkoop trouwens, en lekker klein, veel beter als het Prado museum!

Daarna ben ik met mijn vriendin Evelyn (komt uit de US) naar een pleintje geweest die onze lerares had getipt, Plaza Olavide. Dit was een rond plein met in het midden allemaal natuur en speeltuinen, en daar omheen allemaal terrasjes en barretjes. Het zat hier vol met kinderen in de speeltuinen en paps en mams, opa en oma, zaten heerlijk op het terras. Hier was werkelijk geen één toerist te zien, dit was een echt Spaans plein, wij waren echt de enige die daar een andere taal spraken dan Spaans waarschijnlijk.


IMG 1711IMG 1714IMG 1712IMG 1713IMG 1715IMG 1716IMG 1719IMG 1720IMG 1717IMG 1710IMG 1708IMG 1709IMG 1721IMG 1723IMG 1724IMG 1722IMG 1725IMG 1726evelyneandme

 

 

Share